Een LENFILM-productie
Deze film werd uitgebracht ter gelegenheid van de 150e geboortedag
van de grote Russische toneelschrijver Aleksandr Nikolajevitsj Ostrovski.
De tweede creatieve vereniging 1968
De winter is voorbij, de hanen kraaien,
De lente daalt naar d' aarde neer.
SNEEUWWITJE
Een lentesprookje door A.N. Ostrovski
Scenario D. DEL, P. KADOTSJNIKOV
Regie Pavel KADOTSJNIKOV
Camera A. TSJIROV
Decors A. FEDOTOV
Muziek V. KLADNITSKI
Geluid T. SILAJEV
Nederlandse ondertitels Kirill Brattsev
Rolbezetting:
Sneeuwwitje - J. FILONOVA Lelj - J. ZJARIKOV
Koepava - I. GOEBANOVA Mizgir - B. CHIMITSJEV
Tsaar Berendej - P. KADOTSJNIKOV Bermjata - S. FILIPPOV
Boer-Zonder-Land - A. APSOLON Boerin-Zonder-Land - L. MALINOVSKAJA
Radoesjka - V. POEGATSJOVA Broesilo - V. MALISJEV
Maloesja - S. ONOETSJKINA Koerilka - G. NILOV
Zariana - L. BEZOEGLOVA Malysj - A. DEMIN
Moerasj - S. KRILOV Moerasj' buur - I. BOGOLUBOV.
De Lente - N. KLIMOVA Koning Winter - P. NIKASJIN
De banketbakkers - V. VASILJEV, J. GOEDKIN
De sneeuw ligt overal,
overal die koude glitter,
er is geen warmte.
Maar ik hou wel van Noordelijke streken.
Ik maak hun machtige natuur graag wakker
en uit de schoot der aarde
roep ik de levenschenkende mystieke kracht te voorschijn.
Ik schenk graag warmte aan de argeloze berendejs.
Om hen voor liefdesvreugde op te warmen.
Kus me, laat iedereen vernemen datjij mijn vriendin bent!
Een huwbare dochter, volwassen al. verwacht haar bruidegom.
Haar aanstaande komt tegen de zomer.
Een koopman uit de hofhouding van de tsaar, Mizgir bij naam.
De sneeuw valt van de ene hoop op een andere,
En mij, een jong meisje, roepen ze naar huis.
Kom naar huis, meiske, Kom naar huis, jong bloed...
Nachtbraken en fuiven,
lenteliederen zingen,
reidansen voeren van vroeg tot laat -
het enige waar zij aan denken.
Lelj! Lelj!
Met dag en dauw begonnen de kippen te zingen.
En maakten de komst der lente bekend.
Het Carnaval is voorbij.
Vaarwel, Carnaval!
Vaarwel!..
Ik bevries de rook tot grijze mist.
Zo die sleept, zo blijft die hangen! Dat doet me deugd!
Je hebt hier lekker gefuifd. Het is nu tijd datje naar het Noorden trekt.
Bij de zonsopgang vlieg ik met de wind mee naar de Siberische ijsvlakten.
Wie zal dan op Sneeuwwitje passen?
Onze dochter is een volwassen meisje, zij red zich wel zonder oppassers.
Zij wordt neerslachtig als zij alleen met al die oehoe's en bosduivels zit.
Zij heeft vrolijke vriendinnen nodig, leuke spelletjes tot middernacht,
lentefeestjes en nalopertjes metjongens spelen.
- En dan? - Dan krijgt ze vast er eentje lief.
En dat zit me juist wel dwars!
Alles wat leeft behoort liefde te kennen.
Je bent veel te heethoofdig en onzinnig praatziek.
Luister nu eens! Laatje eens doorje verstand leiden!
Gisteren is een oud wijf van een vogel van overzee teruggekeerd.
Zij heeft horen vertellen dat de zon van plan is Sneeuwwitje om te brengen.
Die aast op een kans om in haar hart het vuur der liefde te ontsteken.
Dan is er geen redding meer voor Sneeuwwitje.
Jarilo verbrandt haar wel, hij legt haar in de as, hij doet haar smelten!
lk weet niet hoe, maar doden doet hij haar wel.
Je hecht geloof aan de verhalen van een domme vogel.
Sneeuwwitjes moeder laat hetje niet toe haar in gevangenschap te houden.
Roep Sneeuwwitje eens bij mij!
Sneeuwwitje! Mijn kind!
Arm Sneeuwwitje...
- Wat schuchter... - Ach, moeder!..
Kom eens hier, ik wil je omhelzen.
Mijn schoonheid, wil je niet in vrijheid zijn? Met mensen leven?
Dat wil ik wel! Laat me gaan!
Wat trektje aan om 't ouderlijk huis te verlaten?
De liederen van mensen, de liederen van Lelj.
Laat, vader!
lk luister graag overdag en 's nachts naar zijn herderliedjes.
Ik luister en ik smelt...
Hoorje dat? Zij smelt!
Van alle woorden vreest Koning Winter het woord "smelten"wel het ergst.
Sneeuwwitje, blijfje weg van Lelj, schuw al zijn woorden en zijn zang.
Hij is doordrongen van de blakende zon.
Wat bent u kwaad op Lelj en op de zon.
Voorwaar, ik vrees noch Lelj, noch de zon.
Het is prettig u te onthalen,
Het is vervelend u te zien vertrekken.
Hoe kunnen wij u doen terugkeren?
Kom terug, Carnaval!
Water stroomt van de heuvels af, Het stroomt door ravijnen,
Maak de ploeg gereed!
Wagens uit de berg, Bijenkorven uit de schuur,
Arreslee naar de berg.
En dan samen lenteliederen zingen!..
Een menigte vrolijke berendejs is in aantocht.
Vaarwel, Sneeuwwitje! Het ga je goed, mijn kind!
Blijf dicht bij het bos. Op mijn bevel zorgt men wel voorje.
Hoi, vrienden bosgeesten! Pas op Sneeuwwitje!
Afgesproken!
Nemen we je ver het bos in, Dat geen mens je kan zien!
Vaarwel, vaarwel, Carnaval! Vaarwel, Carnaval, vaarwel!
Ons vrolijk Carnaval, Het dierbaarste van al.
Het is even met ons geweest, Het heeft ons even verblijd.
We dachten dat het zeven weken zou duren.
Zeven weekjes, zeven lekkere weken.
Maar Carnaval is zeven dagen lang, Zeven dagen, slechts zeven daagjes.
Ons beste Carnaval, Ons dierbaarste van al.
Het is tijd om naar huis te gaan, moetje je schamen!
Zo te zien is er nog te weinig pret gemaakt, te weinig gedronken.
Nou wacht ons een halfhongerig bestaan en zonder Carnaval is er niks aan.
Bij vreemde mensen krijg je niets, in je eigen huis is niet gestookt.
- Geen brandhout meer? - Dat komt niet vanzelf uit het bos.
Dat had je mij allang moeten zeggen.
Ik heb de bijl bij me, we hakken een paar bundels berkenhout.
- Kijk! Een meisje uit de adel! - Waar zie je haar wel?
Wat een wonder. Dronken! Weg ermee!
Een raar gezicht! Eerbare berendejs!
- Waar gaat het over? - Een meisje uit de adel...
Uit de adel?
Leeft ze wel?
Zij leeft wel degelijk! Kijk! Met laarsjes aan, met wantjes!
Mogen we vragen waar u heen gaat?
- En hoe u heet? - Ik heet Sneeuwwitje.
Waarheen ik ga - dat weet ik niet. Neem mij metjullie mee.
Bedank voorjullie goede daad! Wie neemt haar mee?
Wie mij het eerste heeft gezien, voor die word ik dochter.
Waarom eigenlijk niet bij mij?
Ben ik, Bakoela, soms niet zo goed als een bojaar?
Kom iedereen naar mijn grote erf op drie palen!
Welkom is iedereen, vorsten en bojaren, kom maar met kostbare geschenken
en buig voor mij terwijl ik mij aanstel.
Je weet niet watje waard bent. We nemen Sneeuwwitje mee.
- Ruim baan voor ons. - Opzij, mensen!
Vaarwel, vader!
Vaarwel, moeder!
Vaarwel ook gij, bos!
De grote tsaar van goede berendejs, lang zal hij leven.
In uw grote rijk gaat alles wel naar wens.
Dat geloof ik niet, Bermjata. Uw oordeel lijkt me te lichtvaardig.
U werd herhaalde malen gezegd en bevolen
dat u de zaken grondiger beschouwe en hun wezen trachte te beseffen.
Gij kunt toch niet gelijk een vlinder
in fladdervlucht slechts de oppervlakte der dingen raken.
Oppervlakkigheid is een gebrek voor al wie meetelt.
Denk niet, dat zo er moorden noch diefstallen gebeuren...
- Er wordt zo'n beetje wel geplunderd. - En pakken jullie die dieven wel?
Waarom moeten we ze pakken? Vroeg of laat vliegen ze zelf tegen de lamp.
Over iemands tegenspoed gnuiven,
en gekke bekken trekken - dat kan iedereen wel,
vooral narren en piassen kunnen hier veel presteren.
"Welzijn" is een duur woord!
lk mis het al sinds 15 jaar bij onze mensen. God Jarilo is boos op ons.
Maar, wijze tsaar, wat zou hij ons toch kwalijk kunnen nemen?
lk merk een aanzienlijke afkoeling in het gemoed der mensen.
Zij zijn geen dienaars van de schoonheid meer,
heel andere hartstochten doen zich gelden:
ijdelheid, afgunst op de kleren van hun naasten en nog veel meer...
Kortom, mijn vriend, er is overal afkoeling in de harten,
de harten worden kil.
Het is dan ook de kou in de gevoelens dat god Jarilo tot ongenoegen stemt.
Daar hebt ge de oplossing voor onze ellende en de koude.
Ik begrijp het. Maar een middel om dit te verhelpen zie ik niet.
Maar er moet wel een middel zijn. Denk eens goed na, Bermjata.
Onze zomers worden korter met hetjaar,
de lentes worden kouder,
zij worden klam en nevelig, zoals de herfst is.
Neen, vriend, er is toch iets niet in de haak bij ons.
Het hart is niet van steen, een geliefde moet er zijn.
Je moet wel een of ander liefhebben, laat het dan een knappe man zijn.
Je trachtje hart in bedwang te houden maar lukken doet het lang niet altijd.
Maar die jongen mag er wel zijn, hij heeft beloofd te zullen trouwen.
Het is een zoon van een rijke man, zijn naam is Mizgir.
- Ze lachen je uit waarje bij staat. - Alsof het gauw vergeten wordt.
Mijn ouders zijn uiteraard gelukkig met mijn lot.
En hij heeft al eerder eens gezworen
in 't bijzin van de tsaar een huwelijksaanzoek te doen
en mij tot vrouw te nemen.
Ze hameren er allemaal op dat een meisje niet aan liefde kan ontkomen,
maar ik ken geen liefde,
wat een "geliefde"is, is mij onbekend.
Dat vergeten we nooit van ons leven!
De dochter hebben we tot vreugd' in huis genomen. En dat brengt ons geluk.
Jij gelooft erin dat pleegkinderen geluk aanbrengen aan arme mensen.
Maar op onze oude dag gaat het geen ziertje beter.
Je stoot iedereen voor het hoofd doorje gestreng optreden.
Je kan me niet gestreng noemen. Ik ben wel schuchter en timide.
- Schuchterheid past rijke mensen wel. - Wij hebben er geen boodschap aan.
Wat willen jullie, afgunstige mensen, van een meisje zoals Sneeuwwitje wel?
- Wees nou vriendelijk jegens jongens. - En als mijn hart er niet naar is?
Je moeteen vrijer lokken, dan komt hij vanzelf om je het hof te maken.
- Geschenken voorje moeder brengen. - Je vader een pintje aanbieden.
Elke dag een feest, dat is de prettigste manier van leven.
Als het waar is dat een meisje niet ontkomt aan de liefde,
wacht tot die liefde komt.
Wel, meisje...
Laat ik de zak maar vullen. Het wordt een hele schat!
Waar moet ik hem geleiden? Het is nou onze beurt.
- Ik hoef het niet. - Ik zie er evenmin baat in.
Waarom mijdtjullie de veehoeder als een zieke?
Je kunt wel anderen bedriegen, maarjou kennen we heel goed.
Waarje op past - dat blijft bij je. Je kunt bij Bakoela overnachten.
Ben je vergeten dat de hele gemeente besloten heeft
mij van alle lasten te ontheffen, gezien mijn armoede?
Op jou drukt geen last, maarje kunt wel logies verschaffen!
Wij zorgen voor het eten, en aan jou het onderdak. Geen verlies geleden.
De zaak is deze... Het is niet pluis Lelj zijn gang te laten gaan.
De zwager heeft een huwbare dochter.
- En jezelf? - Ik heb een mooie echtgenote.
En voortaan laat Lelj bij jou zijn intrek nemen.
Wij betalen wel. We kijken niet op een roebel.
Ook in mijn moestuin groeit er kool. Ik zie niet graag een bok eraan komen.
Wat vrees je wel? Sneeuwwitje is wel anders dan ons vrouwvolk.
Je bent mijn vriend als je een emmer gerstenat op tafel zet.
- Wij fiksen het wel. - Wij betalen het wel.
Blijf hier, Lelj.
Wil je dat ik zing?
lk kan je niet bevelen. Ik smeek hetje nederig.
Ik ben je plichtplegingen niet waard.
- Waarmee kan ik je zang belonen? - Ik verwacht er geen beloning voor.
Voor een lied word ik geknuffeld of soms ook gekust.
Zing je een lied voor de meisjes,
betalen zij je slechts met kussen?
Schamen zij zich dan niet omdat zij zo goedkoop betalen?
Pluk een bloem en geef hem mij. Ik neem daarmee wel genoegen.
Hier dan!
Zing voor Sneeuwwitje, maar sloofje niet uit - zij kust niet veel.
Haar liefde is bestemd voor rijke mensen.
Een aardbeitje
Is onder een struikje gegroeid.
Een weesmeisje
Is tot haar schande ter wereld gekomen.
Aanhoort mijn lied!..
Het aardbeitje werd
Zonder verzorging rijp.
Het weesmeisje,
Is zonder verzorging, ja zonder verzorging, opgegroeid!
Aanhoort mijn lied!..
Het aardbeitje
Vriest zonder warmte dood.
Het weesmeisje Dat zonder hartelijkheid leeft...
En ze doolde door het huis, Ze doolde door het huis,
Over de planken van de vloer, Over de planken van de vloer,
Daar wandelde en doolde zij.
Die goeie Lelj heeft wel gelijk.
Ga daarheen waar liefde is. Zoek naar liefde, je bent ze waard.
Het hart van Sneeuwwitje, koud voor iederen,
Zal ook voorjou niet van liefde kloppen.
Laat ons met rust! Ga met Sneeuwwitje aanpappen!
Weg van mij, brutale schepsels!
Dat heeft vriendinnen laten zitten en nou verdienen ze geen vertrouwen!
Hoe lang moeten we het nog verduren? Neem nou een beslissing!
En als we geen boodschap hebben aan de nieuwe?
We zullen toch niet om jullie huilen!
Wij tonen berouw maar meelij ondervinden we niet.
Zelfs als ge ste, heb ik nog geen meelij met u!
- Wel tijd om 't oude te vergeten! - Dat vergeten we niet gauw!
Laat me met rust, Malysj!
- We twisten om een haverstro! - Het is om te huilen als de wolven!
Een grijze beer vliegt in de lucht!
Hij kleppert met zijn oortjes en zijn pootjes,
Hij stuurt met zijn zwarte staartje bij.
Een bakersprookje! Een verzinsel! Hoe bestaat het!
En een koe komt op skilatten van de berg af,
De poten uit elkaar, de ogen puilen uit.
Een bakersprookje! Een verzinsel! Hoe bestaat het!
Een varken heeft in een eikenboom een nest gebouwd,
Een nest gebouwd en daar kinderen gekregen.
Een bakersprookje! Een verzinsel! Hoe bestaat het!
Een grijze beer vliegt in de lucht!
Hij kleppert met zijn oortjes en zijn pootjes,
Hij stuurt met zijn zwarte staartje bij.
Een bakersprookje! Een verzinsel! Hoe bestaat het!
Sneeuwwitje, zitje helmaal alleen!
De jongens moeten niets van je hebben! Als je maar Lelj liefhad!
Lelj wil plezier hebben, hartstochten, maar ik ben zo schuchter.
Ik daarentegen ben dolgelukkig! Deel mijn geluk met mij.
Vandaag is mijn Mizgir overgekomn om kennis met mijn ouders te maken.
We zullen pret gaan maken met de meiden en de jongens,
dat zullen onze laatste lentespelletjes zijn.
Als in het huis een lichtje brandt,
Het is helder licht dat daar brandt,
Daar zit ons weesmeisje,
Daar zit zij bittere tranen te huilen.
Huil niet, ons weesje,
We geven u aan een knappe man,
We geven u aan een knappe man.
Mijn lieve vriendinnetjes,
Daar komt hij die mijn schoonheid te niet doet,
Die mij van mijn lieve vriendinnetjes doet scheiden.
Laatjullie vriendin niet in de steek, verberg mij...
Meisjes, verbergtjullie soms niet de schone Koepava in jullie midden?
Die schone Koepava hebben wij zelf nodig.
Als we haar uitleveren, zal er niemand zijn om reidansen mee op te voeren.
- En 's avonds gezellig zitten! - En meisjesgeheimen toefluisteren.
Lieve meisjes, een vriendin hebben jullie hard nodig, maar ik nog meer.
Ik ben alleen op de wereld, een vrouw heb ik niet.
Of ge misschien losgeld betaalt.
Een roebel aan de meisjes schenken vind ik niet erg.
Dienaars! Hier met mijn schatkist!
Koepava is ook niet zomaar te krijgen! Zonder losgeld geven we haar niet weg.
Jongens, niet terugwijken! Niet voor niets weggeven!
Of ze halen alle meisjes uit ons dorp weg.
Met meisjes ben ik wel lief, maar met jullie spreek ik een andere taal!
lk gooi er een bedragje tegenaan en daarmee is de kous af.
Maar die Mizgir lacht ons uit waar we bij zijn!
lk zou die beledigingen niet slikken.
Ik zou een vreemde niet toelaten mijn vrienden voor schut te laten staan!
- Wie denk je datje bent? - Je kunt er niet aan tippen.
Bind mij dan liever vast of er gebeuren ongelukken.
- Eens begonnen, krabbel niet terug. - Onafgetuigd laat ik je niet gaan.
Koerilka! Geef hem van katoen!
Een wolk is komen aanzetten, Een sombere wolk is komen aanzetten,
Met donderslag, met donderslag. Voor de wolk kwam een donderslag.
Luister eens, Mizgir, de jongens nemen hetje kwalijk!
- Waarvoor? - Je grofheid.
- Neem jij het mij ook kwalijk? - Nee hoor, ik niet...
Loop dan weg! En stuur maar iemand die meer verstand heeft!
- Ben ik dan volgens jou zo dom? - Dom ben je wel degelijk!
Je verdient het dus wel dat Broesilo van plan is je een pak slaag te geven!
Broesilo? Wie is dat? Laat hem eens zien!
- Waar ga je naar toe? - Wacht eens even!
Ben jij Broesilo? Kom eens dichterbij!
Laat maar gaan, mijn heer. Het zijn maar grapjes.
Jij, prutser van een vechter toch!
Ook ons halen vreemden weg waar zij bij zijn!
Een vrijer komt bij een meisje, hij moet vriendelijk ontvangen worden,
maarjullie gaan hem te lijf.
Hef een lied aan, vriedinnetjes!
Druiven groeien in de wijngaard, Druiven groeien in de wijngaard,
Bessen groeien in het bos, Bessen groeien in het bos.
De druif is aan het rijpen, De druif is aan het rijpen,
Maar de bes is aan het verkruimelen, Maar de bes is aan het verkruimelen
De druif is Mizgir-lief, De druif is Mizgir-lief,
En de bes is Koepava-lief, En de bes is Koepava-lief...
Ik vlecht een bloemenkransje, lk vlecht een bloemenkransje,
lk vlecht een bloemenkransje Dat een heel jaar meegaat...
De vriendinnetjes met hun vriendjes zien me als een vreemde aan.
En ook jij, mijn lieve, bent net een vogeltje op een tak -
je zingt even en vliegt dan weg.
Het ontbreektje aan tederheid, je kent de liefde niet.
Ik zou iedereen willen omhelzen om over mijn vreugde te vertellen.
Sneeuwwitje, het is de laatste dag dat ik een vrij meisje ben.
Ik ga metje mee, Koepava. Ook Lelj nemen we met ons mee.
Kom mee, mijn beste vriend. Zij halen ons wel in.
Meisjes, de mensen staan te wachten.
Je vriendin Sneeuwwitje. Wat moet Lelj hier wel?
Sneeuwwitje zal het zonder Lelj niet prettig vinden.
Het zal haar wellicht opvrolijken als zij met mij meegaat.
- Maar ik dan?.. - En jij kunt Lelj meenemen.
Sneeuwwitje kwam tussen ons...
Vriendinnetjes, en jij, haar vriendje, laat ons hier alleen.
Je woorden grieven mij. Voorjullie is Sneeuwwitje een vreemde.
Blijf met ons, Sneeuwwitje!
Wanneer de zon bij avondgloren aan een doffe hemel ondergaat,
denkt gij dat zij terug zal keren?
De zon keert niet terug.
En net zomin, Koepava, kan een verloren liefde terugkeren.
Wee is ons!
- Wee is ons! - Wee is ons!
Mijn dierbare vriendinnen, kom terug!
De ogen zijn in schaamte neergeslagen, bedeesd verborgen achter de wimpers.
Slechts steels wordt men een smekende en tere blik gewaar.
- Als wij het maar niet missen! - Ik zie je al een rijke muts dragen.
Kijk, vader. Je Koepava baadt in tranen!
- Zij kwijnt weg van verdriet. - Haar warme mond is droog.
Ik ben voldoende op de hoogte van de bestaande stand van zaken.
Geliefd bij goden, leidden de berendejs een braaf bestaan.
We vertrouwden zonder vrees onze dochters aan jongemannen toe.
De krans was voor ons borg van hun liefde.
De krans was niet besmet door ontrouw en de meisjes kenden geen bedrog.
- Als het u belieft! - Als het u belieft!
Pak de zak, ouwe, we krijgen losgeld voorje dochter.
Als ik geld weggeef, dan wil ik weten waar het voor is.
Hou jij die Lelj erbuiten, ouwe, of we krijgen ruzie!
Zeg hem dat hij een wijde boog moet maken om Bakoela z'n erf!
En het gaat niet aan de deuren van zijn huis in te trappen.
Wegwezen, Lelj. Ik wil je niet weg hebben maar ik doe het uit noodzaak...
- Vaarwel dan maar! - Waarom huil je dan?
Als je zelf gaat huilen, dan verneem je wel waarom mensen huilen.
Haal het niet in je hoofd te weigeren! Denk om je ouders!
Profiteer dan, afgunstige mensen, van mijn vriendin haar tegenspoed.
Verrijk u aan mijn schande.
Ik wil wel veinzen terwille van jullie gewin.
Spreek op, booswicht, waar iedereen bij is!..
Bedroog je Koepava wel toen je haarje liefde betuigde?
- Of heb je haar pas nu bedrogen... - Op een nieuwe prooi belust?
Wat valt hier te vertellen? Liefde is blind.
In de hartstocht der liefde legt men menige waanzinnige eed af.
Ik hield van haar, nu hou ik van een andere, van Sneeuwwitje!
De berendejenmeisjes horen dat niet graag uit de mond van een berendej!
- Het kan niet erger! - Waarom hou je nu niet van Koepava?
Een verliefde waardeert vooral bescheidenheid bij zijn meisje.
En jij omhelsde mij met beide armen en keek erg vrolijk in het rond!
En toen ik je zo schaamteloos zag kijken,
dacht ik datje een ander boven mij zoudt verkiezen!
Wel jammer...
Nou komen wij aan lafenis. Ik trakteer je wel en doe er ook mijzelf aan goed.
Roep mij, als je naar me verlangt. Heb je er schoon genoeg van, jaag me weg.
Ik laatje alleen zonder morren,
slechts met mijn blik laat ik je weten dat ik kom zodra je me roept.
Een rivier stroomt, vol koud water, een diepe stroom met helder water,
daar verberg ik mijn verdriet
en samen met mijn leed laat ik daar mijn arme hart verdrinken!
Waarom je arme hart laten verdrinken? Je verdriet gaat wel over...
Hij is zo akelig!
Tsaar Berendej neemt het voor alle wezen op!
- De grote tsaar! - Vraag de tsaar, Koepava!
Het is prettig je eigen verstand naar dat van een andere te meten.
Wie van een andere de domheid meet, doet alleen maar vergeefse moeite.
Maar laten we niet afwijken van de zaak.
En de vrouwen?
Men kan niet zeggen dat ze helmaal onverschillig zijn voor hun mannen,
maar de echtelijke trouw heeft toch aan haar standvastigheid ingeboet.
Gij moet de vrouwen bij een decreet trouw doen zijn,
de mannen moeten hun schoonheid met meer tederheid aanschouwen,
en alle jonge kerels moeten allen smoor zijn op hun aanstaande vrouwen,
en alle meisjes moeten, in gepeins verzonken, smachtend zijn.
- Zal het enig nut brengen? - Hoegenaamd geen.
- Waarvoor dan het decret? - Dan staan we rein voor de zon.
Zo in de geest: het was wel bevolen. Wie niet gehoorzaamde - eigen schuld.
Het gaat toch niet aan, voor een ieder een opzichter aanstellen.
Het is niet gek bedacht maar het komt niet goed van pas.
Ik heb er de hele nacht over liggen denken en hier is nu mijn plan.
Op de dag van de god Jarilo komen alle berendejs bijeen.
We laten alle huwbare meisjes en trouwlustige jongemannen samen komen.
En leggen hun een onverbrekelijk echtverbond op..
Een beter offer voor Jarilo is er niet.
O wijze tsaar, hoe kunnen we de huwelijken inzegenen?
De meisjes maken slaande ruzie met hun aanstaande mannen.
Waar gaat het om?
Onlangs heeft hier ene Sneeuwwitje van zich doen spreken.
De meisjes zijn de jongens naar de strot gevlogen uitjaloezie
en gescheld hangt er in de lucht datje er machteloos bij staat.
Ten eerste kan ik dat niet geloven en ten tweede kan je best gelijk hebben.
Vadertje genadige tsaar! Een jong meisje wil u spreken!
Is toegang voor de meisjes soms verboden, zijn soms de deuren dicht?
Doe maar kalm aan. En welbedankt.
Vadertje genadige tsaar!
Hoe is dat mogelijk? Waar staat het zwart op wit?
Het hart eenmaal eruit gehaald!..
Spreek op, ik luister.
Hij heeft mijn hart dood doen vriezen, na van mijn liefde genoten te hebben,
na volop gepocht te hebben, heeft hij zijn meisje schaamteloos genoemd.
Ik hoorje jammerklacht wel, meisje.
Men kan de waarheid horen, men ziet het leed van een ander wel.
Zo komen we niet ver, mijn beste. Vertel eens alles van begin tot eind.
Wie is je belager? Wie heeftje voor schut gezet?
- Zal ik het vertellen, lieve tsaar? - Vertel, lief kind.
Magik u vragen, vadertje-tsaar.
Moet ik nog een eed geloven, moet ik naar anderen luisteren,
of bestaat er helemaal geen vertrouwen in mensen meer?
Vertrouwen is nooit weg, lief meisje.
De wereld drijft alleen op waarheid en geweten.
- Ik was dan ook vol vertrouwen... - Vertel verder!
Mag ik u nog vragen, vadertje-tsaar.
Je krijgt een jongen lief en je denkt er een eeuw mee in vreugde te leven.
Het is wel een lieve jongen, moet ik van hem houden?
- Je moet, mijn schoonheid. - Zo heb ik dan ook gehandeld.
Ik dacht niet meer aan mijn vader, aan mijn naasten, aan vriendinnen.
Alleen mijn geliefde hield ik in mijn gedachten.
Hij had het hart van het meisje veroverd door huilen en smeken.
Maar nu scheldt hij op zijn meisje waar mensen bij zijn,
hij maakte me uit voor een schaamteloos wezen.
Een arm meisje.
Haar simpele spraak en haar doorleefde leed zijn hartverscheurend.
Ik heb nooit eerder geschreid en sprak niet veel woorden.
Ik wenkte alleen meisjes naar me toe en gooide hun goud voor hun liefde.
Hier is wat honingwijn...
Welke zal ik inschenken: van frambozen, anijs of gember?
- Om het even wat! - Wat zoudt gij het liefst lusten?
Het is ongehoord, Bermjaga! Moeilijk te geloven!
Roep allen bijeen naar des tsaren hof, voor meedogenloos gericht!
Dienaren!
Haal Mizgir voor het tsarengericht!
Roep allen bijeen naar het meedogenloos gericht van de tsaar!
- Hoort! - Onderdanen van de vorst!
De wil van de vorst!
- Loop door de rode poort! - Door de eiken deuren!
- Om recht te spreken! - Om een oordeel te vellen!
- Naar het nieuwe portaal! - Naar de hoge stoep!
- Door de eiken deuren! - Naar de vorstenkamer!
Recht spreken! Oordeel vellen!
De schuldige wordt voorgeleid!
- Bekent gij uw schuld wel? - Ik beken!
Grote tsaar! Laat hem haar om vergiffenis smeken voor haar voeten.
Doet hij dat niet, dan legt gij hem uw strenge straf op.
Zijn schuld is hemeltergend. Geen ruimte in onze harten voor genade.
Liefde - een edel gevoel, de grote gave der natuur,
het geluk des levens is vernederd.
Schande en schaamte over mijn zilvergrijze haren!
Dwing hem te trouwen met het meisje aan wie hij onrecht heeft aangedaan!
Mizgir, wilt gij Koepava tot uw vrouw nemen?
Sneeuwwitje is Mizgir z'n bruid!
- Hij kan gedwongen worden. - Echt schuwt elke dwang.
Grote tsaar! Koepava snakt naar liefde.
Ik wil beminnen. Maar hoe kan ik hem lief krijgen?
Hij heeft mijn hart gebroken. Ik moet niets van hem hebben.
Beste mensen.
Zijn schuld vereist de doodstraf.
Maar in ons wetsbestel ontbreken bloeddorstige wetten eenmaal.
Laat de goden hem straffen al naar de maat van zijn vergrijp.
En bij ons volksgericht wordt Mizgir veroordeeld tot de eeuwige verbanning.
Jaag hem weg van elke deur.
Drijf hem naar het bos, naar de woestenij!
Hij kan zien beestenhart ophalen met wilde dieren!
Ga weg van ons, misdadiger,
die de goedgelovige hartstocht van de liefde heeft vertrapt.
Verdwijn!
lk spreek geen enkel woord tot mijn rechtvaardiging.
Maar als gij, grote tsaar, aanschouwd hadt...
Daar komt Sneeuwwitje!
Kijk, moeder! De schone bloem is springlevend!
Een bloem voor mijn ogen, zo mooi, dat ik mijn ogen niet geloof.
Is het droom of werkelijkheid dat ik zo'n bloem voor me zie.
Sufferd, je staat hierje eigen te vergapen
terwijl vadertje tsaar zich afvraagt wat voor een domme gans hier loopt.
Haar liefde zal ons helpen Jarilo wat milder te stemmen in zijn toorn.
Wat een zoenoffer komt hem toe!
Bij zonsopgang dragen we haar over aan de gelukkige echtgenoot.
Grote tsaar, zij kent de liefde niet.
Een wonder dat op de wereld niet bestaat!
Door de natuur is stellig een tijd van liefde voor een ieder weggelegd.
Maar als 't waar is, hoe kan de god die warmte schenkt, dat maar dulden?
Sneeuwwitje, je tijd is gekomen. Zoek een vriend naar wie je hart verlangt.
- Waar moet ik naar hem zoeken? - Luister naarje hart.
Het zwijgt...
Berendejs!
Wie van jullie het weet Sneeuwwitje te bewegen tot liefde voor de zon op is,
die krijgt haar als beloning uit de handen van de tsaar
en zal de eregast zijn aan de feesttafel van de staar
om de zonnegod Jarilo te huldigen!
Van de jongemannen die ik ken
kan slechts één het meisje wakker maken voor de liefde - dat is Lelj!
Jou wordt een grote eer bewezen, herder!
Niet aan mij maar aan de zon komt deze eer toe.
De zon heeft me grootgebracht en leerde mij liederen zingen.
Haar warmte ligt besloten in mijn woorden.
Ik zweer het u, als de dag aanbreekt, op mij of op een ander
raakt Sneeuwwitje wel verliefd.
Grote tsaar, stel mijn verbanning uit!
Mijn liefdesvuur doet Sneeuwwitjes maagdelijke hart ontvlammen!
lk zweer bij de grote goden, Sneeuwwitje wordt mijn vrouw wel.
Mizgir en Lelj, metjullie belofte hoef ik mij niet ongerust te maken
en de Jarilo-dag zie ik onbekommerd tegemoet.
Rechtspraak is geschied!
Vreugdeliederen klinken over berg en dal!
De mogendheid van de berendejs wordt in de hele wereld geroemd!
Glorie! Glorie!
Op het feest heeft Bakoela het bijzonder moeilijk.
Hij danst wel graag.
Straks valt hij nog dood, hossen is niet zijn fort...
Hij doet alles grondig!
Daar komt de tsaar!
Het doet me deugd hen te zien.
Een grootmoedig volk levert geen half werk.
Werken is werken, feest vieren is pret maken totje er bij neervalt.
Ik vlecht een bloemenkransje, lk vlecht een bloemenkransje
Dat een heel jaar meegaat, Dat een heel jaar meegaat.
Rond is onze akker, Rond is onze akker,
Rond en klein...
Een zuivere dageraad belooft een heldere morgen.
Zing het laatste lied, beste Lelj
Zelf ben ik vrolijk, de dag van vandaag was vol pret.
Een vreugdevolle dag was dat. Hoe fijn was het toch!
lk heb mijn liefje gezien!
Zij liep te kuieren. O wat is dat fijn!
Zij wandelt in het groene bos!
Zij loopt daar bloemetjes te plukken. O wat is dat fijn!
Je hebt de tsaar vermaakt, Lelj. Doe nog eens wat.
Kies een mooi meisje uit de kring van bedeesde vriendinnen.
Leid haar naar mij dat iedereen haar ziet.
Laat zij de liefdeszanger met een kus belonen voor zijn zang!
Bedankt, Lelj!
Het is alsof ik een enorme kom
bedwelmende belegen honingwijn heb leeggedronken!
Kinderen, ik wens jullie veel plezier!
Sneeuwwitje? Alleen en met betraand gezicht? Wat maaktje zo verdrietig?
- Waarom moetje een wees belagen? - Waar neem je aanstoot aan?!
lk ween en treur omdatje mij hebt laten zitten...
Het is je eigen schuld.
Ik heb erg veel van je gehouden, om jou heb ik veel tranen geplengd.
We laten het verleden rusten, Lelj, laat ons de opgaande zon gaan groeten!
Wacht op mij, ik neem je mee.
Ik ga naar de jongens, ik heb nog niet gegeten.
- Zullen we vrede sluiten? - Jullie mogen er wel wezen.
Radoesjka heeft een vriendje, hem komt een stevige kus van Radoesjka toe.
En van Maloesja voor Koerilka!
- Een lekker leventje! - Het kan niet beter!
Als je een vriendin hebt, zijn alle zorgen weg.
Ik laatje hand niet los tot ik in mijn smeekbede uitgepraat ben
welke smart mijn hart verscheurt, hoe treurig het mij te moede is.
Mijn hart heeft tot nu toe de kwelling van de liefde niet gekend.
Het is geen kleine jongen die voorje in tranen staat.
Een man van fiere geest knielt voor een jonge meid.
Zul je van me houden?
O nee!
Laat me met rust! Goedertieren als je bent, waarom maak je Sneeuwwitje bang?
Wacht! Dat ik lelijk ben - dat is wel waar!
En niet voor niets striemt de blos der schaamte mijn gezicht.
Die bittere vernedering wordtje betaald gezet!
Als dit de liefde is die alom heerst, dan wil ik er van af zijn!..
Ik ben wars van liefde!
Zoiets komt in geen tsarenkronen voor.
Het is voor geen geld te kopen.
De prijs ervan, Sneeuwwitj, kan alleen je liefde zijn!
Neem deze kostbare steen maar aan en schenk erje liefde voor in ruil!
lk schat mijn liefde niet erg hoog maar haar verkopen doe ik niet.
Ik ruil wel mijn liefde voor die van een ander maar niet van jou, Mizgir!
Die geefje wel aan mij en wel voor niets! Gooi weg die meisjeskrans.
Ik heb bij goden voor de tsaar gezworen en doe mijn eed gestand.
Dan ga je een warend spook achternazitten.
Sneeuwwitje!
Probeer een lokkende wensdroom met de hand te vangen!
Slechts zonneschijn kan je droomvisioenen uiteendrijven!
Sneeuwwitje!
Mijn lieve Lelj, mijn schat...
Ik blijfje eeuwig dankbaar.
Je hebt Koepava's meisjestrots gered voor beschaming.
Doorje kus waar iedereen bij was, heb je mij met de rest gelijk gemaakt.
Wist ik soms niet wat voor een hart ik zou verwerven doorje te kussen...
Mijn liefde is eeuwig, ze blijft er tot mijn laatste snik.
Laten we gaan!
Het is tijd om Jarilo, de opgaande zon, te groeten.
Lelj gaat met trots zijn geliefde aan de menigte voorstellen.
Koepava, je hebt hem van mij gestolen!
Dat verweetje me destijds zelf.
En nu doetje Lelj van me scheiden.
Sneeuwwitje, luister meer naar wat Koepava in haar hartstocht zegt.
Leer hoe het hart spreekt als het met liefde is ontvlamd.
Moeder! Geef me liefde!
lk vraag om liefde. Om meisjesliefde.
Sneeuwwitje, kind, waar gaan je smeekbeden om?
lk wil liefhebben maar de woorden van de liefde ken ik niet.
Vader Winter, en gij, Mooie Lente,
u hebt me met een kwaad gevoel van afgunst
behept gemaakt in plaats van liefde.
Rond om mij is er niets dan liefde maar ik alleen leef in verdriet.
Het is me slecht te moede, zonder vreugde verwelkt mijn schoonheid wel.
O moeder, geef me liefde!
lk smeek om liefde! lk wil beminnen!
Je vergeet waarje vader op beducht is. Liefde zal je te gronde richten.
Moeder, al betekent dit mijn ondergang wel.
Een moment van liefde is mij liever dan jaren vol tranen en verdriet.
Jou je zin, mijn kind, ik wil wel liefde metje delen,
een wellend bron van liefdeskracht besloten in mijn bloemenkrans.
Kijk, kind, wat een samensmelting van bloemen en kruiden is dat,
wat een weerschijn...
Een bloem zal in je een nieuw gevoel ontsteken,
en samen doen ze alle gevoelens in je ontwaken!
Ach moeder, wat gebeurt er met me?
Hoe mooi staat het groene bos erbij!
lk kan mijn ogen niet afwenden van de oevers en het meer.
Het water lokt me aan, de struiken roepen naar hun lommer.
En het firmament! Moeder, de lucht!
De dagerraad plant zich voort in ijle golven!
Vaarwel, mijn kind, tot weerziens.
Vergeet de raadgevingen van je moeder niet!
Wat een schat bewaar ik in mijn hart!
Sneeuwwitje, mijn krachten begeven mij. Ik zoek allang naarje.
Ben je bang?
O nee, Mizgir, het is geen vrees waar mijn hart van vol is.
Hoe zoet klinken je woorden! Hoe stralend is je blik!
lk ben een en al gehoor.
Het is te mooi om waar te zijn, Sneeuwwitje.
Mijn lieve, alles wat me dierbaar is in deze wereld,
is vervat in slechts één woord - en dat woord is "liefde"!
Sneeuwwitje, je liefde spelt redding voor een banneling.
Bij zonsopgang stelt Mizgirje voor als zijn vrouw.
Ik mag het gebod van vader en van moeder niet overtreden.
Zij zeiden dat ik mijn liefde niet mag blootstellen aan de zon.
Laat die kinderlijke bedenking varen!
Je bent gewend de harten te beheersen die je gehoorzamen.
Maar in mijn hart ben ik geen kleintje. Liefhebben en gebieden kan ik wel!
Het wordt mijn ondergang!
Uw verbond moge gezegend zijn door rijkdom en geluk!
Leef in rijkdom en vreugde tot uw laatste jaren
te midden van uw telgen en nakroost!
Grote tsaar, uw wens heb ik vervuld!
Zegen dan mij tot het echtverbond met Sneeuwwitje.
Sneeuwwitje, schenkt gij met uw hand hem ook uw liefde?
O tsaar, al vraagt gij mij nog honderd keer,
nog honderd keer zeg ik dat ik hem liefheb!
Verschijn, Jarilo!
Maar wat gebeurt er mij? Zaligheid of dood?
Wat een verrukking! Wat een storm van gevoelens!
O moeder Lente, voor de zoete gave der liefde dank ik u.
Wat een zwoel gevoel vervulte me al!
Vuur in mijn ogen, vlam in mijn hart en bloed.
Ik bemin en smelt.
Vaarwel, vriendinnen allemaal. Ook jij, mijn bruidegom, vaarwel!
De laatste blik van Sneeuwwitje is voorjou!
Het was niet als een ijle geest dat Sneeuwwitje in de warme omhelzing lag.
Zij was wel warm en met mijn hart voelde ik aan
haar menselijke hart kloppen.
Sneeuwwitje, leef!
Over het treurige verscheiden van Sneeuwwitje
en over Mizgirs vreselijke dood
hoeven wij ons niet bezorgd te maken.
Het gerechte oordeel is geveld!
Sneeuwwitje, een voortbrengsel van de Koning Winter bestaat niet meer.
Laten we de laatste sporen van de kou verdrijven uit onze harten
en laten we ons wenden tot de zon!
lk vertyrouw er op, de zon wordt met voldoening
de trouw van de gelukkige berendejs gewaar!
Licht en kracht, god Jarilo!
Onze lichtende zon!
Niets op de wereld is zo mooi als gij zijt!
Schenk ons licht, o god!
En een warme zomer!
Einde van de film